HASTANE KORİDORLARI

HASTANE KORİDORLARI

Grilere yer yok;
Ya siyah, ya beyaz,
Ya yeni doğan
Ya da yeni ölen…
Lakin tüm koridor duvarları gri…
Kurtuluş tehirli; umutlar reçeteli…
Suni teneffüsler, serumlar, antibiyotikler…
İlkyardım üzerine operasyonlar; yoğun bakıma düştü aslında tüm ruhlar…
Sık nefes alış-verişlerin uygun adımındaki taze gülüşler; sımsıcak!…
Kan gibi sımsıcak; can gibi bir yapma oyuncak!…
Bedenler kaskatı ,
Korku ve panik ilaç kokularına karışmış…
Ah o koridorlar, o koridorlar;
Ne kadar büyük,
Ne kadar yalnız acıları;
kucaklar, kucaklar, kucaklar!…
Otomatik açılıp-kapanan kapılar; acilde,
Acilinden; sedye, yatak ve yürüyen sandalyeler …
Tanınmadık yüzler, aşina mı aşina; yabancı el gibi eller…
Şaşkın şaşkaloz düzen…
Bozulmamış olan iltimas, aymazca!..
Sistematik , depresif işleyen asık suratlar…
Ayak üstü ders verenler,
Ukala, masumiyete galip, şikeli cephede.
Ki
El mahkum!…
Kendini bilse, haddini bilmez cahil cühela…
Mamafih,
Dışarıda akıp giden yaşam,
Çalsın sazlar, cümbüşler;
Hipokrat yapılan yemin…
….
Yatağındaki ağır hasta!…

Nuh Karaaslan

Katılın!

Hoşgeldiniz
Yazılarınızı, Şiirlerinizi, Videolarınızı, Resimlerinizi Paylaşın

Yorumlar

Henüz yorum yok
×